Zomermoord

In brandende ketenen met gouden pijlen bestookt doorheen de muggedansen Dit ijzig hart smelt niet Onder mijn schild van bladeren knarsetandend trek ik je vleugels uit kwijlbekkend knijp ik de vrolijkheid uit je zielige lichaam Het Zomermoordlied klinkt aan de oever van het meer waarin ik je véél te lang onderdompel En als ik 's avonds aan je bekken kluivend je naam vergeet knaagt het van vinnen Zomer... Zomerstrijd