VIII Dzień Tygodnia by Monstrum
Słońce pali go Deszczem smagany nie raz Jak posąg stoi tu od lat Pamięci Kogo Wie on tylko sam Trwać mu to rozkazał los Przeznaczeniem powołany by stać Pilnować przyjaciela snu Nie wstanie nie pozwoli mu Zaklęty tak w nagły sen zapadły już Tak jak kamień rzucony stoisz tu Jedna chwila Rozdarty w sercu ból W dzień i w nocy Bacznie trzymasz straż Więc stój Tyle dni i tyle nocy co serc Rozdartych z bólu płacze dziś Jak posąg stoisz tu od lat Przydrożny krzyżu trzymaj straż